546. Młynarski Feliks

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Młynarski Feliks

Postprzez Latynista » 16.05.2008

Feliks Młynarski (1884-1972) polski ekonomista i finansista. Studia filozoficzne odbywał na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, brał przy tym udział w życiu politycznym, tworząc "Drużyny Strzeleckie", 1912 członek Komisji Stronnictw Skonfederowanych niepodległościowych - działał pod pseudonimem 'Jan Brzoza', 1917 wysłany do Ameryki dla propagandy legionów wśród emigracji. Po wojnie poświęcił się pracom nad stabilizacją waluty. 1920 był inicjatorem i kierownikiem Polskiego Urzędu Emigracyjnego. w latach 1923/24 jako dyr. dep. obrotu pieniężnego w Ministerstwie Skarbu brał czynny udział w reformie walutowej i w pracach nad założeniem Banku Polskiego, którego był wiceprezesem przez 5 lat; w tym charakterze przeprowadził pożyczkę stabilizacyjną, jeżdżąc do Londynu i Nowego Jorku. Od r. 1928 członek rady finansowej przy Ministerstwie Skarbu, 1929 powołany do komitetu finansowego Ligi Narodów, delegowany przez tenże do komitetu fiskalnego i do tzw. Delegacji, zajmującej się kwestią siły nabywczej złota. Po ustąpieniu z Banku Polskiego od roku 1930 wykłada bankowość w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. Z dzieł naukowych: "Socjologia wobec teorii poznania", "The Problems of the Coming Peace", "Siła nabywcza pieniądza", "Reforma ustroju pieniężnego", "Kryzys i reforma walutowa", "Międzynarodowe znaczenie spadku złotego, "Złoto i banki biletowe", "Reforma waluty dewizowo-złotowej" i in., z których wiele wyszło w obcych językach.


[Encyklopedia Powszechna, t. X, Wydawnictwo "Gutenberga", Kraków ]


W roku 1940, za zgodą polskich organizacji podziemnych i rządu londyńskiego, Feliks Młynarski objął funkcję prezydenta Banku Emisyjnego w Polsce. Pieniądze emitowane przez ten Bank powszechnie zwane były podczas okupacji "młynarkami".
W roku 1944/45 Feliks Młynarski i jego małżonka Maria z Eysymontów udzielali wszelkiej możliwej pomocy licznym warszawiakom, którzy po upadku Powstania znaleźli się w Krakowie. Jak pisze w swoich wspomnieniach z lat wojny Krystyna z Zajączkowskich Bartnicka, Młynarscy przyjęli wówczas pod swój dach blisko 100 osób. Również piszący te słowa być może zawdzięcza Feliksowi Młynarskiemu życie, gdyż to dzięki jego staraniom został "wyreklamowany" z obozu pracy w Braunschweigu, dokąd trafił w pierwszych dniach Powstania wywieziony z Warszawy wraz z matką, ciotką i staruszką babcią.
Po wojnie, a zwłaszcza w okresie stalinizmu, Feliks Młynarski, jako osoba źle widziana przez reżim komunityczny, był całkowicie pozbawiony możliwości czynnego udziału w życiu kraju, z niewątpliwą stratą dla Polski, dla której jeszcze przez lata mógłby pracować wykorzystując swoją wielką wiedzę i doświadczenie.



[Uzupełnił Henryk Szymon Wąsowski]
Latynista
Aktywny
Aktywny

Powrót do M____