8273. Bielecki h. Janina

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Bielecki h. Janina

Postprzez jerzy » 21.04.2010

BIELECKI h. JANINA. Jedna z gałęzi rodu Janinów, w wojew. sandomierskiem osiedlona, nabywszy już w końcu XIV stolecia wieś Biele, na Rusi Czerwonej, od niej wzięła nazwisko Bielecki. Jan, dziedzic wsi Biele 1409 r. Wojciech, starosta grodkowski, podpisany na akcie z 1424 r. Mikołaj zastawił wieś Biele w 1460 r. arcybiskupowi lwowskiemu Grzegorzowi z Sanoka, a jego syn, czy też synowiec Klemens, sprzedał ją temuż arcybiskupowi w 1463 r. Jan, wzięty w dzieciństwie do niewoli przez Tatarów i w wierze mahometańskiej wychowany, powróciwszy około 1580 r. do ojczyzny, został od króla Stefana Batorego mianowany tłumaczem języka tureckiego i nadany był królewszczyzną, tę jednak odjęto mu 1587 r. Bielecki upominał się o nią u króla Zygmunta III, a gdy sprawiedliwości nie otrzymał, rozgniewany udał się na Krym i namówił hana do napadu na południowe prowincye Rzeczypospolitej, będące właśnie bez żadnej obrony, ten napad należał do najstraszniejszych, cała prawie Ruś Czerwona i Po-dole były zniszczone ogniem i mieczem; wzruszony tą ruiną Bielecki uprosił hana, aby powrócił na Krym, a jeńców bez okupu uwolnił. Umarł w kilka lat później w Krymie w wierze mahometańskiej. Jan, puł¬kownik wojsk królewskich, dzielnie walczył przeciwko rokoszanom 1606 r. Aleksander, wojski lubaczowski, sędzia gr. krzemieniecki 1630 r., dziedzic dóbr Barszczowa, z żony Elżbiety Łosiatyńskiej zostawił pięciu synów: z tych: Jan-Karol, wojski sanocki, burgrabia łucki, ożeniony z Anną Cieplińską; Antoni, regent gr. krzemieniecki 1671 r., ożeniony z Ewą Bębnowską, i Piotr-Krzysztof, sędzia gr. krzemieniecki 1660 r. Marcin, kanonik krakowski i tarnowski, profesor akademii krakowskiej 1689—1697 r. Józef, sub-delegai gr. opoczyński 1763—1780 r. Walenty, miecznik brzeziński 1793 r. Stanisław, subdelegat gr. łęczycki 1793 r. Ignacy, porucznik artyleryi koronnej 1793 r. Stefan, syn Michała, sędzia pow. kowelskiego i Jan, syn Jana, sztabs-lekarz gwardyi ros. 1844 r. Daniel, syn Kajetana, deputat są¬dów pow. czauskiego i Szymon, syn Andrzeja, deputat sądów pow. wileń¬skiego 1840 r. Antoni, syn Wincentego, strapczy pow. bracławskiego 1849 roku.
Aleksander, Franciszek i Michał 1782 r., Jan 1783 r., a jego syn Andrzej 1833 r., Karol-Józef i Leopold w 1810 r. wylegitymowani w Galicyi. Jan, syn Ignacego i Jakób, syn Antoniego z potomstwem, w 1813 r.; Jan, syn Stefana z potomstwem, 1802 r. i Dominik z potomstwem, 1816 r., razem przeszło 40 osób zapisano do ksiąg szlachty gub. kijowskiej.
Po Erazmie, cześniku sanockim w 1620 r., pochodzący Otto, syn Mikołaja, w 1838 r., a po Romanie, w 1742 r. dziedzicu dóbr Wołotyn, pochodzący: Franciszek, Aleksander, Jakób i Karol, synowie Filipa; Andrzej, Kazimierz z synem Romanem i Marcin z synami: Piotrem, Stanisławem i Mikołajem, synowie Józefa i inni; Tymoteusz z synami: Michałem, Stefanem, Franciszkiem i Janem, w 1841—1858 r. wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej.
Z osiedlonych w w. Ks. Litewskiem, a z których niektórzy brali przydomek Brański: Andrzej, podstoli witebski, Jan-Kazimierz, podczaszy witebski i Kazimierz-Władysław, cześnik Słonimski podpisali elekcyę 1674 r. Jan, syn Pawła, z synem Pawłem i inni wylegitymowani w Cesarstwie i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej 1830—1835 r.
http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/
Herbarz Seweryna Uruskiego
Avatar użytkownika
jerzy
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 2
Twórca indeksów (2)

Powrót do B____