26315. Jaroszewski Zygmunt Apoloniusz (1833-1891)

Bardzo proszę:
Jest to dział encyklopedyczny - więc NIE PROWADZIMY TU ROZMOW, NIE SZUKAMY PRZODKOW, INFORMACJI, KONTAKTOW - tu gromadzimy informacje, piszemy encyklopedycznie, ogólnie, bezosobowo. Każdy kto będzie zainteresowany umieszczoną przez Ciebie notą, sam widzi że interesujesz się rodziną, osobą, na pewno więc dopisze jeśli coś wie, lub się skontaktuje z Tobą. Jeśli chcesz poinformować że "szukasz..." napisz to w dziale ogłoszeń!

Jak pisać tutaj? - reguły, porady

Jaroszewski Zygmunt Apoloniusz (1833-1891)

Postprzez Marcin » 02.12.2014

Zygmunt Apoloniusz Jaroszewski, h. Janina, ur. 16.4.1833 Kraków, par. Wsz. Św., zm. 1891 Kalwaria Zebrzydowska. Syn Andrzeja Adama i Marii Pacak. 1852-5 studia Wydział Filozoficzny UJ [1], studia rolnicze, wydawca prac dot. rolnictwa.

Bibliografia (spis)
[1] SCUI
[2] Tygodnik Illustrowany 1891, nr 66
[3] Gazeta Lwowska 1900 nr.23
[4] FN-Lwów CDIAL 165-3-5320
"Ateista - to ktoś wierzący w brak wiary, i twierdzący że wierzenie jest bez sensu"
Avatar użytkownika
Marcin
Administrator
Administrator
Lokalizacja: Kraków
Medale: 1
Pomoc techniczna (1)
Imię i nazwisko: Marcin Niewalda

Jaroszewski Zygmunt (1832-1891) - wspomnienie

Postprzez Marcin » 02.12.2014

Zygmunt Janina Jaroszewski.
Niepoślednie musi być przywiązanie do rodzimej gleby człowieka z talentem i wybitnej myśli, skoro powodowany jedynie poczuciem pożytku ogólnego, nie szuka złota, ani taniej popularności, ale przedsiębierze mozolną pracę reformatora poglądów i pouczającego, fachowego rzecznika nowego zwrotu w gospodarstwie społecznem. W dobie kształtowania się całkiem odmiennych u nas stosunków ziemiańskich, wystąpił właśnie na widownię Zygmunt Jaroszewski—pisarz, który od razu, jako powaga w rzeczach rolniczych, położenie nowe wyjaśnił, wskazał gospodarzom praktyczny ki runek, a nawet źródła niezawodnych dochodów.
Ś. p. .Jaroszewski, urodzony 1832-go r. w Prądniku, dziedzicznej włości swojej, zmarł przed kilku tygodniami w Kalwaryi Zebrzydowskiej. Od wczesne bardzo młodości zapowiadał on człowieka twórczego umysłu. Powolny wspólczesneym usiłowaniom wynalezienia „perpetuum mobile,*- zbudował dowcipnie pomyślany figielek, który istotnie poruszał się bezustannie, ale i bezpożytecznie... Spłaciwszy w ten sposób dług majaczeniom dzieciństwa wieku, z ginamzyum i uniwersytetu krakowskiego wyniósł zamiłowanie do prac literackich i rad był zawsze, gospodarując, następnie w majątku rodzinnym, oderwać się od pługa do książek i dla rozrywki umieszczać w kra • kowskiem piśmie „Niewiasta" jowialne wiersze i podniosłe ody. Zapragnął wreszcie uzupełnić specyalne studya rolnicze, i w tym celu udał się za granicę, skąd wysyłał do kraju gruntowne rozprawy i wydal, jako delegat Krakowskiego Towarzystwa rolniczego, w dwóch edycyach szczegółowy opis wszechświatowej wystawy w Wiedniu. W latach 1860—1870 z przerwami części 1 przebywa w Królestwie i w gub. Podolskie . Tu w wielkich posiadłościach, uproszony ku temu, zaprowadza płodozmiany i reorganizuje gospodarstwa, przygotowuje do druku szeroko pomyślane dzieło pod tyt. „Gospodarstwo wzorowe," którego tom wstępny Akademia umiejętności i w Krakowie zdobi złotym medal ni, jako nagrodą pierwszą na wyznaczonym konkursie. Ogłasza też traktat „O płodozmianach" i rośli ach przemysłowych.
Przesilenie rolnicze, jakie piętnaście lat temu w ostrej formie się zjawiło, po za przyczynami ogólniejszej natury uwydatniło przede wszystkiem wadliwość samego sposobu gospodarowali] 111 nas. Stara rutyna gospodarcza, bez prawidłowego rachunku i fachowego kierownictwa, oparta przeważnie na systemie znacznych wysiewów zbożowych, bez względu na wymagani; i żyzność gruntów, z jak najmniejszym stosunkowo nakładem pracy i kapitału, nie tylko się zużyła, ale w czasach ekonomicznego zastoju doprowadzi a wielu do ruiny. Żeby się ostać nadal, należało obrać inny, lepszy kierunek.
I wtedy Jaroszewski był jednym z pierwszych, który świadomie to uczynił. Założywszy w Warszawie 1876-go roku fachowy organ. „Gospodyni wiejska," zmieniony następnie w tytule na „Dwór wiejski," w ciągu ośmiolecia w programie obu- dwu tych pism zarówno uwzględnia gospodarstwo domowe, jak i kulturę rolną, oraz wszelk przemysł wiejski, udowadniając, że w znaczeniu ekonomicznem najzupełniej się one równoważą.
Wskazując na zgubne następstwa jednostronności, zaleca rolnikom przyj ,ć kierunek bardziej przemysłowy, wyzyskać i rozwinąć najdrobniejsze nawet gałęzie produkcyi i w sposób intensywny dążyć do wyzwolenia gospodarstw z pod zależności kapryśnych zmian atmosferycznych i stagnacyi zbożowej. Dla przeprowadzenia zadania tego powołuje do skrzętnej działalności wszystkie czynniki wytwórczości wiejski i pragnie wśród niewiast obudzić tradycy ną gospodarność prababek naszych. Obok specyalnych też artykułów dla mężczyzn, połowę swego pisma poświęca zawodowemu kształceniu kobiet i szczegółowo, praktycznie poucza tam zi( mianki, czt i mogą być w gospodarstwie dworskićm, jak i co robić, żeby współdziałając z innemi, gospodarstwa nasze postawić na stopie prawdziwie procentujących ognisk przemysłowych.
Niezależnie od pisarskiej działalności, Jaroszewski bierze czynny udział w życiu społecznem, a śmiała jego inieyatywa występuje wszędy, gdzie tęgo wymaga dobro publiczne, dobrobyt ciżb lub postęp gospodarczy. Pierwszy twórca i pośredni założyci :1 Muzeum pszczelniczego z nauką ogrodni zą, opracowywa w dalszym ciągu organizacyą wielu pożytecznych instytucyj, celem kształcenia zawodowych gospodarzy i gospodyń lub projektuje magazyny zbożowe przy sieciach dróg żelaznych, dla racyonalnego uregulowania hadlu; zakłada stacye rozpłodowe drobiu i nwentarza; uprawia i rozpowszechnia kulturę roślin przemysłowych: sorga, rosiczki, esparcety i t. p. W podręcznem łaboratoryum wyrabia: mięsne, suche konserwy, grochowe kiełbasy ze sztucznie zamrażanych ziemniaków, oraz wiele przetworów i surogatów.
S. p. Zygmunt Jarosze wski, myśliciel ujmującej prostoty, nad wyraz skromny, uczynny a dobroduszny, nic umiał należycie zdolności swoich spieniężać... Pełny zawdy dobrych pomysłów, polowy nie urzeczywistniał dla braku fuuduszów. Straty materyalne, jakie dwukrotnie poniósł, przez lud i złej woli, którzy zpoczciw'j łatwowierności jego skorzystali, sprawiły w następstwie chromanie i niepunktualność jego wydawnictw.
Tyle ruchliwy, a płodny pisarz, znękany ciągłym wysiłkiem i złamany przeciwnościami losu, Usiłując niezmordowanie i nieustannie pracować, przeniósł się w 1889-ym r. do Krakowa i zaczął tam reda ować [ii ¡ino p. t. „Rozwój gospodarczy wiejski i prz myślowy." Wykończając drugi ze- s yt tego mi-sięcznika, prawi, z piórem w ręce zasnął snem wiecznym. I całkiem niemal zapomniany, cicho i spokojnie dokonał zasłużonego żywota. Pragnął on odrodzić swe społeczeństwo w pracy, od niedostatku zabezpieczyć, rolnictwo skierować na postępowsz tory. Jeśli nie ziściły się chlubne dążenia rolnika i ziemianina głębszej myśli, ie jego w tein wiua. On rozpoczął; następne pokolenia — da Bóg — myśli jego podejmą i wykonają.
Wadaw Wanchirski.

Bibliografia (spis)
Tygodnik Illustrowany 1891, nr 66
"Ateista - to ktoś wierzący w brak wiary, i twierdzący że wierzenie jest bez sensu"
Avatar użytkownika
Marcin
Administrator
Administrator
Lokalizacja: Kraków
Medale: 1
Pomoc techniczna (1)
Imię i nazwisko: Marcin Niewalda


Powrót do J____