Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna
 

 
 
Haseł w Leksykonie: 8904.
 
Grupy haseł
Miary i wagi
Systemy genealogiczne
Pieniądz używany w Polsce
Rodzaje uzbrojenia
Mobilia herbowe
Tytulatura klasowa
Zawody i funkcje
Stosunki rodzinne
Alchemia
Masoneria
Graficzna wyszukiwarka herbów
 
Inne Słowniki Herbarza
Biografie osób i rodzin
Opisy miejsc i miejscowości
Lokalizacje geogr.
Baza fotografii
Zbiory nazwisk, listy
Powstańcy 1863 - lista
Zarządcy dóbr prywatnych
Staropolskie przepisy kulinarne
Opowiadania
 
 
Hasło
Wystarczy wpisać część nazwy                                                                              (dokładne słowo)
Opis, nazwisko    
Wystarczy wpisać część nazwiska, lub innego słowa (bez gwiazdki)
#  A  B  C Ć  D  E  F  G  H I J  K  L  Ł  M  N  O Ó  P  Q  R  S Ś  T  U  V  W  X  Y  Z Ź Ż


bażant
Symbol prostoty ducha - skojarzony z feniksem, przedstawiany w heraldyce podobnie do orła lecz z jednym piórem na głowie dłuższym.

Herby z tym symbolem


  Hasło w leksykonie: bażant

Bazarewicz
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Bazarewicz


  Hasło w leksykonie: Bazarewicz

Bazarowicz
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Bazarowicz, Sobol-Bazarowicz


  Hasło w leksykonie: Bazarowicz

Bażeński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Bajsen, Barski, Bazylewski, Bażeński


  Hasło w leksykonie: Bażeński

bazylia
Roślinny odpowiednik bazyliszka - symbolizuje nienawiść lub ubóstwo

Herby z tym symbolem


  Hasło w leksykonie: bazylia

Bazylianie
Zakon Św. Bazylego podług reguł, potwierdzonych przez papieży w wieku IV, i V. po Chrystusie, 1 rozszerzył się nietylko na wschodzie, ale i na zachodzie. Przełożony klasztoru nazywał aię pierwotnie archimandrytą, a gdy się klasztory pomnożyły, każdy dom miał swego ihumena (a greckiego wódz, naczelnik). Po wprowadzeniu wiary chrześcijańskiej na Ruś, Bazylianie znaleźli tam dobre przyjęcie. Skutkiem unii politycznej roku 1569 i unii kościelnej r. 1595 w diecezjach ruskich, należących do Polski, liczba klasztorów bazyliańskich powiększyła się znacznie. Zarówno zwolennicy jak przeciwnicy unii widzieli w Bazylianach najlepsze poparcie swej sprawy. Do połowy XVII. wieku na Litwie i Białorusi założono 45 klasztorów unickich, na południowej zaś Rusi do 55 dysunickich. Metropolita kijowski, Józef Welamin Rutski, celem naprawy zakonu Bazylianów, zebrawszy jego przełożonych na kapitułę do Nowogrodowicz r, 1617, zaprowadził reformę zakonu, a wszystkie te uchwały stolicą apostolska zatwierdziła. Klasztory Bazylianów na Rusi litewskiej stanowiły odtąd jedną kongregacyę Przenajświętszej Trójcy (zatwierdzoną przez Urbana VIII. r. 1624). Prawdziwą epokę stanowi synod, odbyty r. 1720 w; Zamościu, który zaprowadził szkoły dla zakonników i dla świeckiej młodzieży we wszystkich klasztorach, liczących więcej niż dwunastu zakonników. Skutkiem tych postanowień duchowieństwo zakonne tak się odrodziło i podniosło, że w 20 lat potem Bazylianie kierowali najpomyślniej prawie cąłem wychowaniem młodzieży katolickiej na Rusi. Metropolita Szeptycki zwołał roku 1739 synod do Lwowa, gdzie utworzoną została nowa, niezależna od litewskiej, prowincya koronna ruska, pod tytułem Opieki Najśw. Panny. Na kapitule w Dubnie r. 1745 połączono obie prowincye w jedną kongregacyę "Najświętszej Trójcy". Każda prowincya miała odtąd oddzielnego prowincyała, ale obie wybierały wspólnego protoarchimandrytę. Bazylianie, podnosząc się sami, podnosili zarazem świeckie duchowieństwo i lud cały, oddając przez to wielkie usługi Kościołowi. Lud z całej Litwy dążył na nabożeństwa i spowiedź do Bazylianów w Zyrowicach, a z całej Rusi południowej do Poczajowa. Po reformie roku 1743 poczęli Bazylianie zakładać szkoły na szerszą stopę, oddając na ich utrzymanie większą część swoich funduszów. We wszystkich klasztorach prowadzono szkoły niższe, a w Wilnie, Lwowie, Swierzniu, Ławrowie, Kamieńcu, Połocku, Witebsku, Łucku, Zydyczynie, Chełmie, Zahajcach, Zamościu, Trębowli, Zbarażu, Satanowie, Poczajowie, Krzemieńcu, Zagórowie, Zyrowicach, Lubarze, Borunach i t. d. wykładano filozofię, retorykę i nauki gimnazyalne. Po kasacie zakonu Jezuitów Rzeczpospolita oddała wiele szkół jezuickich Bazylianom, n. p. w Brześciu, Nowogródku, Grodnie, Mińsku, Bracławiu, Dubnie, Ostrogu, Winnicy, Barze, Łucku, Żytomierzu, Lublinie, Owruczu, Antopolu, Wilnie i t. d.
Po pierwszym rozbiorze kraju r. 1772 pozostało w Polsce 40 klasztorów bazyliańskich, których wszystkie przywileje zatwierdził sejm r. 177Ó, Dla lepszego nadzoru niid klasztorami uchwalono na kapitule w Torokaniu r, 1780 rozdzielić i prowincję litewską, na litewską i białoruską, a ruską na polską i hałacką. Odtąd dla każdej z tyck prowincyi byl oddzielny protoihttinen, wszystkie zaś po dawnemu zostały pod jednym prołoarchimandrifią. Po ostatnim podziale kraju zniesioną została r. 1796 godnośd protoarchim and ryty. Po śmierci cesarzowej Katarzyny, za cesarza Pawia, wystarali się Bazylianie o wznowienie protoarohimandryi i wcielenie prowincyi białoruskiej do litewskiej. Cesarz Aleksander ukazem z d. 5 maja 1804 r.. zniósł na nowo proton rebimandryg, a za ceaarza Mikołaja I w roku 1827 nastąpiła kasata 40 klasztorów bazyliańskich z pozostawieniem jednak szkól, które utracili w r. 1831. Dnia 16 lutego 1832 r. znstal zniesiony urząd prowincyalski. Reszta pozostałych klasztorów zaliczoną została w r. 1839 do kościoła wackodniego. Utrzymały się tylko w Kongresówce, w dyocezyi Chełmskiej, i klasztory unickie do r. 1865; w Chełmie, Białej, Zamościu i Lublinie i piąty w Warszawie przy ulicy Miodowej do roku 1872.
W Austryi (Galicyi) Bazylianie pozostali przy swoich prawaek do roku 1782, poczem zniesiono uboższe ich klasztory; ławryczowski, pacykowski , kryłoski, jazenicki, pitrycki, zadarowski, czortkowski, bielecki, janowicki, lukski, biesiedzki, lwowski Św. Jana, derę wczy oski, horpiński i buozyński. Z pozostałych 14 męskich i 2 żeńskich utworzono r, 1785 jedną
prowincyc halicką, dla której przywrócono r. 1802 (patentem cesarskim x 29 kwietnia) dawne ustawy, o ile te nie sprzeciwiały się politycznym prawom państwa austryackiego.
[Gloger Z., Geografia historyczna]


  Hasło w leksykonie: Bazylianie

bazyliszek
Król węży ze skrzydłami, głową i nogami koguta. Potwór który zabijał samym spojrzeniem lub oddechem. Symbolizuje śmierć, przejście do krainy umarłych, strach dla patrzących na ów herb.

Występuje w herbie Kurska (Rosja) oraz Bazylei (Szwajcaria) - jako podtrzymujący herb.

Herby z tym symbolem


  Hasło w leksykonie: bazyliszek

bazyliszek
Działo XVI-wieczne. Waga 75 cetnarów, kule - waga 75 funtów. Takie dane zostały podane przez Preussa w 1530r. choć wagi dział różniły się niekiedy znacznie. Określane tym mianem działo w artylerii Zygmunta III strzelało kulami 42-funtowymi.


  Hasło w leksykonie: bazyliszek

Bażyński

Odmiana herbu Wiewiórka


  Hasło w leksykonie: Bażyński


Jeśli widzisz błąd, brak, nie znalazłeś swojego nazwiska, masz ciekawy pomysł, chcesz pomóc w inny sposób
prosimy skontaktuj się z nami.



Bazy z których korzystasz finansowane są tylko społecznie. Pomóż!
Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Pocztowy 96 1320 1856 2935 3154 2000 0001

Usługa online - Pay Pal




© Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich 2001-
Wszelkie kopiowanie słownika i haseł zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.