Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna
 

 
 
Haseł w Leksykonie: 8897.
 
Grupy haseł
Miary i wagi
Systemy genealogiczne
Pieniądz używany w Polsce
Rodzaje uzbrojenia
Mobilia herbowe
Tytulatura klasowa
Zawody i funkcje
Stosunki rodzinne
Alchemia
Masoneria
Graficzna wyszukiwarka herbów
 
Inne Słowniki Herbarza
Biografie osób i rodzin
Opisy miejsc i miejscowości
Lokalizacje geogr.
Baza fotografii
Zbiory nazwisk, listy
Powstańcy 1863 - lista
Zarządcy dóbr prywatnych
Staropolskie przepisy kulinarne
Opowiadania
 
 
Hasło
Wystarczy wpisać część nazwy                                                                              (dokładne słowo)
Opis, nazwisko    
Wystarczy wpisać część nazwiska, lub innego słowa (bez gwiazdki)
#  A  B  C Ć  D  E  F  G  H I J  K  L  Ł  M  N  O Ó  P  Q  R  S Ś  T  U  V  W  X  Y  Z Ź Ż


Głódź

Herb osobisty JE ks. abpa Sławoja Leszka Głódzia, jako arcybiskupa metropolity gdańskiego. Projekt herbu heraldyk ks. dr Paweł Dudziński, PTH



Głogorski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Głogorski



Głosków

Herb szlachecki przyznany rodzinie: Stalkowski, w roku 1830 przez cara Mikołaja I.



głowa
Jako mobilium herbowe - głowa ludzka jest oznaką honoru, władzy, wybitnych zasług. Choć sama jest często głową Saracena lub biesa - co ma znaczenie negatywne, to właściciel herbu szczyci się zazwyczaj pokonaniem wroga lub choćby dalekimi podróżami. Charakterystyczne głowy to brodata głowa w koronie z rogami - biblijny symbol króla Nabuchodonozora, głowa na tacy - Jan Chrzciciel, głowa z dwoma lub trzema twarzami - nawiązanie do symboli przyszłości i przeszłości, lub heraklejskich prac. Częstym przedstawieniem heraldycznym jest głowa zwierzęcia - symboliki należy szukać w hasłach poświęconch tym zwierzętom.

Szukaj herbów z tym symbolem



głownia
Klinga broni siecznej, brzeszczot, płacha, od jelca od czubka. W mieczu dzieli się na sztych, moc i zastawę. Przez środek prowadzi od czubka grań często rozszerzająca się w zbrocze.



głównik
Morderca, skazany na karę wieży za zabójstwo (za zabitą głowę). Taki czyn był też obciążony główszczyzną. Nie rzadko był też po prostu ścinany.



główszczyzna
Kara za złamanie miru księcia, króla poprzez zabicie kogoś w miejscu publicznym. Oprócz zwyczajowej kary płaconej rodzinie trzeba było zapłacić księciu za zakłócenie spokoju. W statutach piotrkowskich Jana Olbrachta karę ogólną zamieniono na wieżę podnosząc główszczyznę szlachecką. Z reguły kary były różne w zależności od stanu, płci zamordowanej osoby, a także od miejsca czynu. W prawie litewskim za zabójstwo ćwiartowano lub wbijano na pal. Karano tam nawet szlachcica schwytanego na uczynku zabicia chłopa.




Jeśli widzisz błąd, brak, nie znalazłeś swojego nazwiska, masz ciekawy pomysł, chcesz pomóc w inny sposób
prosimy skontaktuj się z nami.



Bazy z których korzystasz finansowane są tylko społecznie. Pomóż!
Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Pocztowy 96 1320 1856 2935 3154 2000 0001

Usługa online - Pay Pal




© Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich 2001-
Wszelkie kopiowanie słownika i haseł zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.