Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna
 

 
 
Haseł w Leksykonie: 8897.
 
Grupy haseł
Miary i wagi
Systemy genealogiczne
Pieniądz używany w Polsce
Rodzaje uzbrojenia
Mobilia herbowe
Tytulatura klasowa
Zawody i funkcje
Stosunki rodzinne
Alchemia
Masoneria
Graficzna wyszukiwarka herbów
 
Inne Słowniki Herbarza
Biografie osób i rodzin
Opisy miejsc i miejscowości
Lokalizacje geogr.
Baza fotografii
Zbiory nazwisk, listy
Powstańcy 1863 - lista
Zarządcy dóbr prywatnych
Staropolskie przepisy kulinarne
Opowiadania
 
 
Hasło
Wystarczy wpisać część nazwy                                                                              (dokładne słowo)
Opis, nazwisko    
Wystarczy wpisać część nazwiska, lub innego słowa (bez gwiazdki)
#  A  B  C Ć  D  E  F  G  H I J  K  L  Ł  M  N  O Ó  P  Q  R  S Ś  T  U  V  W  X  Y  Z Ź Ż


dziady
Wśród wszystkich ludów były obrzędy związane ze zmarłymi. Na słowiańszczyźnie, Litwie odbywały się dwa główne na jesieni (dziady - zmarli przodkowie) i na wiosnę (rękawka - grób, trumna). Oba te zwyczaje związane z ucztą na której uspokajano duchy i przejmowano od nich siły życiowe. Wiosenny obrzęd był bardziej radosny, jesienny bardziej tajemniczy. W czasach chrześcijańskich z racji zakazu odprawiano jest w nocy, na cmentarzach co jeszcze bardziej spotęgowało tajemniczość. W czasie dziadów urządzano ucztę kozła której przewodniczył guślarz odprawiający gusła. Dziadybyły pozostałością pierwotnego manizmu.

Mickiewicz - pisał że Dziady odprawiano na Liwie i Kurlandii. Nie znaczy to że tylko tam przetrwał ten zwyczaj. Mickiewicz mówił o rejonach których znał i zwyczaju który miał na myśli. W jego kreatywnym umyśle tajemniczy obrzęd przyjmowania siły od zmarłych przodków których czczono związał się z trwaniem siły przeciwko zaborcy, która tajemnie i pokątnie przekazywana jest z pokolenia na pokolenie, aż w końcu po zimie zaowocuje nową siłą i nowym życiem Polski.

Ruchy neopogańskie chętnie nawiązują do wszelkich obrzędów prasłowiańskich. Zazwyczaj próbuje się odrzucać wszystko co jest dodatkiem chrześcijańskim, zapominając o tym, że kościół katolicki ubogacił, pogłębił i rozwinął duchowość związaną z tymi obyczajami rozwijając proste gusła, mające przenieść siły od zmarłych na żywych, w żywy kontakt z duszami zmarłych, obcowaniem świętych, dążeniem do doskonałości, kontemplacją Miłosierdzia Bożego. Obecnie dokonuje się spłaszczenia owej duchowości poprzez halloween lub spirytyzm. Obrzędy dziadów wynikają z powszechnej przed przyjęciem chrześcijaństwa naturalistycznej koncepcji świata.



dziakować
(gwar. lwow.) dawać duży kawał, odrąbać, bić, uderzać np. siekierą



dziamdziać
(gwar. lwow.) jeść powoli, niechętnie



Dzianott

"Na zielonej podstawie mur czerwony ceglany, na murze pięć wież, środkowa wyższa, brama i tło niebieskie. Na środkowej bramie dwugłowy orzeł Rzeszy Niemieckiej - dzioby otwarte, wystają języki czerwone, na głowach orłów korony i aureole złote. Nad nim zbroja złocisto-srebrna, korona złota, wieńczy ją orzeł, taki sam jak w tarczy. Labry czerwone podszyte niebiesko."

Rodziny należące do herbu: Dzianott (de Castellati)



dziaukać
(gwar. lwow.)mówić dużo i prędko cienkim głosem



Działosza

Rodziny należące do herbu: Bolko, Bredicki, Burzkowski, Ceren, Chyńcza, Cyryna, Dobrzański, Dogel, Dogiel, Dowgiało, Dowgiałło, Działosza, Ejnarowicz, Ejtmin, Eytmin, Eytminowicz, Eytutowicz, Eytypowicz, Hejncz, Hennes, Hinnes, Hincz, Hincza, Hińcza, Jancewicz, Jastronicki, Jastroniski, Kasperowicz, Kintort, Kokołusza, Kokotowicz, Kokutowicz, Kromża, Kukułkowicz, Laudgin, Nadobny, Nassadel, Pietkiewicz, Pietkowicz, Ratuld, Ratułt, Ratułkowski, Ratułowski, Rogowski, Rokatowicz, Rokutowicz, Rokuzowski, Rudakowski, Stancewicz, Stanczewicz, Szybiński, Tułowski, Wołczan, Wołczek



Działosza 2



Działyński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Działyński



Dziboni
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziboni



Dzidowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzidowski



Dzieci Wdowy do mnie
Okrzyk na trwogę w kręgach wolnomularskich. Wykonywany był ze skrzyżowanymi rękami nad głową. Odnosi się on do matki Hirama (budowniczego świątyni) - która była wdową.



dzięcielina
Regionalna nazwa różnych rośli pastewnych z XVIIIw (lucerna sierpowata, koniczyna biała - drobne kwiatowe rośliny nadające kolorytu polom).



Dzięcioł
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzięcielski, Dzięcioł, Persa, Rode, Stawicki



dziecki
(dedko). Urzędnik książęcy na Litwie i w Koronie jeżdżący z rozkazami i doglądający ich. Stanowili zastępce władzy sądowniczej, dlatego np. Żmudzini prosili Zygmunta Augsuta by nie byli sądzęni przez dzieckich. Król Kazimierz Jagiellończyk wydał w 1457 przywilej, że przez dzieckich nie będą sądzeni ci, którzy sami stawią się za pierwszym lub drugim wezwaniem.
Dzieccy byli wykorzystywani do ściągania należności, przez co stali się synonimem grabieży i "fantowania".



dziedzina
Średniowieczna miara powierzchni = 1 łanowi dużemu



Dziedziul
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziedziul, Dziedziel



dziekan
Ksiądz odpowiedzialny za dekanat - grupę kilku parafii zajmujących spójny obszar.



Dziekoński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziekoński



Dzierszyński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzierszyński



Dzierżanowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu:



Dzierzbicki

Rodziny należące do Herbu: Dzierzbicki



dziesięcina
Podatek wyznaczany na 1/10 sumy dochodów. Obecnie stosowany tylko przez niektóre związki wyznaniowe, głównie protestanckie.



Dziewięć lilii



dziewierz
(dawn.) brat męża



dziewka wszeteczna
kobieta wszeteczna



dziewosłąb
Wyraz złożony ze słów: dziewa - ślubić.
1. Swat. Osoba swatająca, zarzekająca stadło małżeńskie.
2. Osoba (zazwyczaj swat) wodząca rej na weselu - stąd zwany marszałkiem lub hochmistrzem. Zwyczaj znany zarówno wśród ludu wiejskiego jak i we dworach.

Kobieta: dziewosłębica, swacha, swachna.



dziewosłębica



Dziewunty
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziewnuty, Dziewunty



dżingiskakna
Legendarna szabla Dżyngis Chana, która była rzekomo wytopiona z żelaza meteorytowego.



Dziób
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziób, Majewski



Dziokowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziokowski



Dzirszyński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzirszyński



Dziryd
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Szczepankiewicz, Szczepankowicz



Dziryt
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziryt



Dziuli
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziuli, Franzberg



dziunia
(gwar. lwow.) dziewczyna, panna



Dziurkiewicz
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziurkiewicz



dziwok
1. Młody sokół, który świeżo opuścił gniazdo. Również taki który jest trudniejszy do utrzymania (przeciwieństwo gałęźnika).
2. Stworzenie dzikie, tj. nie ułożone, zazwyczaj silniejsze i bardziej niezależne (np. wieprz dziwoki (dzik), koza dziwoka (kozica).



dziwun
Taniec ludowy, tańczony jeszcze na Litwie w XVIIIw, nawet na dworach magnackich, jak u Radziwiłłów w NIeświeżu.




Jeśli widzisz błąd, brak, nie znalazłeś swojego nazwiska, masz ciekawy pomysł, chcesz pomóc w inny sposób
prosimy skontaktuj się z nami.



Bazy z których korzystasz finansowane są tylko społecznie. Pomóż!
Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Pocztowy 96 1320 1856 2935 3154 2000 0001

Usługa online - Pay Pal




© Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich 2001-
Wszelkie kopiowanie słownika i haseł zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.