Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna
 

 
 
Haseł w Leksykonie: 8904.
 
Grupy haseł
Miary i wagi
Systemy genealogiczne
Pieniądz używany w Polsce
Rodzaje uzbrojenia
Mobilia herbowe
Tytulatura klasowa
Zawody i funkcje
Stosunki rodzinne
Alchemia
Masoneria
Graficzna wyszukiwarka herbów
 
Inne Słowniki Herbarza
Biografie osób i rodzin
Opisy miejsc i miejscowości
Lokalizacje geogr.
Baza fotografii
Zbiory nazwisk, listy
Powstańcy 1863 - lista
Zarządcy dóbr prywatnych
Staropolskie przepisy kulinarne
Opowiadania
 
 
Hasło
Wystarczy wpisać część nazwy                                                                              (dokładne słowo)
Opis, nazwisko    
Wystarczy wpisać część nazwiska, lub innego słowa (bez gwiazdki)
#  A  B  C Ć  D  E  F  G  H I J  K  L  Ł  M  N  O Ó  P  Q  R  S Ś  T  U  V  W  X  Y  Z Ź Ż


dziady
Wśród wszystkich ludów były obrzędy związane ze zmarłymi. Na słowiańszczyźnie, Litwie odbywały się dwa główne na jesieni (dziady - zmarli przodkowie) i na wiosnę (rękawka - grób, trumna). Oba te zwyczaje związane z ucztą na której uspokajano duchy i przejmowano od nich siły życiowe. Wiosenny obrzęd był bardziej radosny, jesienny bardziej tajemniczy. W czasach chrześcijańskich z racji zakazu odprawiano jest w nocy, na cmentarzach co jeszcze bardziej spotęgowało tajemniczość. W czasie dziadów urządzano ucztę kozła której przewodniczył guślarz odprawiający gusła. Dziadybyły pozostałością pierwotnego manizmu.

Mickiewicz - pisał że Dziady odprawiano na Liwie i Kurlandii. Nie znaczy to że tylko tam przetrwał ten zwyczaj. Mickiewicz mówił o rejonach których znał i zwyczaju który miał na myśli. W jego kreatywnym umyśle tajemniczy obrzęd przyjmowania siły od zmarłych przodków których czczono związał się z trwaniem siły przeciwko zaborcy, która tajemnie i pokątnie przekazywana jest z pokolenia na pokolenie, aż w końcu po zimie zaowocuje nową siłą i nowym życiem Polski.

Ruchy neopogańskie chętnie nawiązują do wszelkich obrzędów prasłowiańskich. Zazwyczaj próbuje się odrzucać wszystko co jest dodatkiem chrześcijańskim, zapominając o tym, że kościół katolicki ubogacił, pogłębił i rozwinął duchowość związaną z tymi obyczajami rozwijając proste gusła, mające przenieść siły od zmarłych na żywych, w żywy kontakt z duszami zmarłych, obcowaniem świętych, dążeniem do doskonałości, kontemplacją Miłosierdzia Bożego. Obecnie dokonuje się spłaszczenia owej duchowości poprzez halloween lub spirytyzm. Obrzędy dziadów wynikają z powszechnej przed przyjęciem chrześcijaństwa naturalistycznej koncepcji świata.


  Hasło w leksykonie: dziady

dziakować
(gwar. lwow.) dawać duży kawał, odrąbać, bić, uderzać np. siekierą


  Hasło w leksykonie: dziakować

dziamdziać
(gwar. lwow.) jeść powoli, niechętnie


  Hasło w leksykonie: dziamdziać

Dzianott

"Na zielonej podstawie mur czerwony ceglany, na murze pięć wież, środkowa wyższa, brama i tło niebieskie. Na środkowej bramie dwugłowy orzeł Rzeszy Niemieckiej - dzioby otwarte, wystają języki czerwone, na głowach orłów korony i aureole złote. Nad nim zbroja złocisto-srebrna, korona złota, wieńczy ją orzeł, taki sam jak w tarczy. Labry czerwone podszyte niebiesko."

Rodziny należące do herbu: Dzianott (de Castellati)


  Hasło w leksykonie: Dzianott

dziaukać
(gwar. lwow.)mówić dużo i prędko cienkim głosem


  Hasło w leksykonie: dziaukać

Działosza

Rodziny należące do herbu: Bolko, Bredicki, Burzkowski, Ceren, Chyńcza, Cyryna, Dobrzański, Dogel, Dogiel, Dowgiało, Dowgiałło, Działosza, Ejnarowicz, Ejtmin, Eytmin, Eytminowicz, Eytutowicz, Eytypowicz, Hejncz, Hennes, Hinnes, Hincz, Hincza, Hińcza, Jancewicz, Jastronicki, Jastroniski, Kasperowicz, Kintort, Kokołusza, Kokotowicz, Kokutowicz, Kromża, Kukułkowicz, Laudgin, Nadobny, Nassadel, Pietkiewicz, Pietkowicz, Ratuld, Ratułt, Ratułkowski, Ratułowski, Rogowski, Rokatowicz, Rokutowicz, Rokuzowski, Rudakowski, Stancewicz, Stanczewicz, Szybiński, Tułowski, Wołczan, Wołczek


  Hasło w leksykonie: Działosza

Działosza 2


  Hasło w leksykonie: Działosza 2

Działyński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Działyński


  Hasło w leksykonie: Działyński

Dziboni
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziboni


  Hasło w leksykonie: Dziboni

Dzidowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzidowski


  Hasło w leksykonie: Dzidowski

Dzieci Wdowy do mnie
Okrzyk na trwogę w kręgach wolnomularskich. Wykonywany był ze skrzyżowanymi rękami nad głową. Odnosi się on do matki Hirama (budowniczego świątyni) - która była wdową.


  Hasło w leksykonie: Dzieci Wdowy do mnie

dzięcielina
Regionalna nazwa różnych rośli pastewnych z XVIIIw (lucerna sierpowata, koniczyna biała - drobne kwiatowe rośliny nadające kolorytu polom).


  Hasło w leksykonie: dzięcielina

Dzięcioł
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzięcielski, Dzięcioł, Persa, Rode, Stawicki


  Hasło w leksykonie: Dzięcioł

dziecki
(dedko). Urzędnik książęcy na Litwie i w Koronie jeżdżący z rozkazami i doglądający ich. Stanowili zastępce władzy sądowniczej, dlatego np. Żmudzini prosili Zygmunta Augsuta by nie byli sądzęni przez dzieckich. Król Kazimierz Jagiellończyk wydał w 1457 przywilej, że przez dzieckich nie będą sądzeni ci, którzy sami stawią się za pierwszym lub drugim wezwaniem.
Dzieccy byli wykorzystywani do ściągania należności, przez co stali się synonimem grabieży i "fantowania".


  Hasło w leksykonie: dziecki

dziedzina
Średniowieczna miara powierzchni = 1 łanowi dużemu


  Hasło w leksykonie: dziedzina

Dziedziul
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziedziul, Dziedziel


  Hasło w leksykonie: Dziedziul

dziekan
Ksiądz odpowiedzialny za dekanat - grupę kilku parafii zajmujących spójny obszar.


  Hasło w leksykonie: dziekan

Dziekoński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziekoński


  Hasło w leksykonie: Dziekoński

Dzierszyński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzierszyński


  Hasło w leksykonie: Dzierszyński

Dzierżanowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu:


  Hasło w leksykonie: Dzierżanowski

Dzierzbicki

Rodziny należące do Herbu: Dzierzbicki


  Hasło w leksykonie: Dzierzbicki

dziesięcina
Podatek wyznaczany na 1/10 sumy dochodów. Obecnie stosowany tylko przez niektóre związki wyznaniowe, głównie protestanckie.


  Hasło w leksykonie: dziesięcina

Dziewięć lilii


  Hasło w leksykonie: Dziewięć lilii

dziewierz
(dawn.) brat męża


  Hasło w leksykonie: dziewierz

dziewka wszeteczna
kobieta wszeteczna


  Hasło w leksykonie: dziewka wszeteczna

dziewosłąb
Wyraz złożony ze słów: dziewa - ślubić.
1. Swat. Osoba swatająca, zarzekająca stadło małżeńskie.
2. Osoba (zazwyczaj swat) wodząca rej na weselu - stąd zwany marszałkiem lub hochmistrzem. Zwyczaj znany zarówno wśród ludu wiejskiego jak i we dworach.

Kobieta: dziewosłębica, swacha, swachna.


  Hasło w leksykonie: dziewosłąb

dziewosłębica


  Hasło w leksykonie: dziewosłębica

Dziewunty
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziewnuty, Dziewunty


  Hasło w leksykonie: Dziewunty

dżingiskakna
Legendarna szabla Dżyngis Chana, która była rzekomo wytopiona z żelaza meteorytowego.


  Hasło w leksykonie: dżingiskakna

Dziób
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziób, Majewski


  Hasło w leksykonie: Dziób

Dziokowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziokowski


  Hasło w leksykonie: Dziokowski

Dzirszyński
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dzirszyński


  Hasło w leksykonie: Dzirszyński

Dziryd
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Szczepankiewicz, Szczepankowicz


  Hasło w leksykonie: Dziryd

Dziryt
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziryt


  Hasło w leksykonie: Dziryt

Dziuli
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziuli, Franzberg


  Hasło w leksykonie: Dziuli

dziunia
(gwar. lwow.) dziewczyna, panna


  Hasło w leksykonie: dziunia

Dziurkiewicz
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Dziurkiewicz


  Hasło w leksykonie: Dziurkiewicz

dziwok
1. Młody sokół, który świeżo opuścił gniazdo. Również taki który jest trudniejszy do utrzymania (przeciwieństwo gałęźnika).
2. Stworzenie dzikie, tj. nie ułożone, zazwyczaj silniejsze i bardziej niezależne (np. wieprz dziwoki (dzik), koza dziwoka (kozica).


  Hasło w leksykonie: dziwok

dziwun
Taniec ludowy, tańczony jeszcze na Litwie w XVIIIw, nawet na dworach magnackich, jak u Radziwiłłów w NIeświeżu.


  Hasło w leksykonie: dziwun


Jeśli widzisz błąd, brak, nie znalazłeś swojego nazwiska, masz ciekawy pomysł, chcesz pomóc w inny sposób
prosimy skontaktuj się z nami.



Bazy z których korzystasz finansowane są tylko społecznie. Pomóż!
Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Pocztowy 96 1320 1856 2935 3154 2000 0001

Usługa online - Pay Pal




© Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich 2001-
Wszelkie kopiowanie słownika i haseł zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.