Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna Polska Encyklopedia Historyczno-Genealogiczna
 

 
 
Haseł w Leksykonie: 8897.
 
Grupy haseł
Miary i wagi
Systemy genealogiczne
Pieniądz używany w Polsce
Rodzaje uzbrojenia
Mobilia herbowe
Tytulatura klasowa
Zawody i funkcje
Stosunki rodzinne
Alchemia
Masoneria
Graficzna wyszukiwarka herbów
 
Inne Słowniki Herbarza
Biografie osób i rodzin
Opisy miejsc i miejscowości
Lokalizacje geogr.
Baza fotografii
Zbiory nazwisk, listy
Powstańcy 1863 - lista
Zarządcy dóbr prywatnych
Staropolskie przepisy kulinarne
Opowiadania
 
 
Hasło
Wystarczy wpisać część nazwy                                                                              (dokładne słowo)
Opis, nazwisko    
Wystarczy wpisać część nazwiska, lub innego słowa (bez gwiazdki)
#  A  B  C Ć  D  E  F  G  H I J  K  L  Ł  M  N  O Ó  P  Q  R  S Ś  T  U  V  W  X  Y  Z Ź Ż


kuca
(gwar) - szopa, przybudówka domu



kuchmistrz królewski
Był to najważniejszy urzędnik stołu królewskiego. Wbrew nazwie nie sporządzał on potraw lecz był zarządcą kuchni królewskiej. Kierował kuchennym personelem, oraz dbał o sprzęt używany w kuchni. Podczas królewskich podróży rozdzielał żywność pomiędzy członków dworu, a czasie trwanie uczt asystował królowi przy stole, zapowiadając podawane potrawy. Z racji częstego przebywania w obecności króla urząd ten ceniono bardzo wysoko. (za: Wikipedia)




Kuchowicz
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Kuchowicz



Kucza



kucza
(staropol.) Mały dom, licha chatka, namiot, szałas, tymczasowe schronienie. Stąd pochodzi polska nazwa żydowskiego święta Sukkot: Kuczki, które świętuje się spożywając posiłek w szałasie na pamiątkę wyjścia z Egiptu.
Wyraz pokrewny słowu kący.



kucza
(gwar.lwow., podkarp, wołyń, białost.) mały ciemny pokój, nora, nyża, mała chałupka, kurnik, chlew



Kuczaba



Kuczawa
Inna nazwa herbu Kuszaba



kuczer
woźnica, furman



Kuczera



Kuczkowski
Herb szlachecki. Rodziny należące do herbu: Kuczkowski



Kuczmański szlak
Ziemie ruskie oddawna należały do najbogatszych stron Europy. Szczęśliwą tego przyczyną było sąsiedztwo Grecyi i czarnomorskiego oryentu. Świetność Kijowa i Halicza składają niezaprzeczone w kronikach na to dowody. Lecz w tak zamożnych niegdyś ziemiach rozpostarła się następnie pustynia po Tatarach. Jasyr tatarski, handel ludźmi, wykradanie chłopców i dziewcząt polskich, aby je sprzedać Tatarom, stawało się z każdą nową milą ku wschodowi rzeczą coraz bardziej znaną. Od czasu do czasu ponawiały się wielkie zagony, to jest najazdy mongolskotatarskie, tem dotkliwsze dla ziemi halickiej, im częściej i tłumniej niż w którąkolwiek z innych ziem ruskich uderzające w nią. Tatarzy trzema drogami czyli szlakami płynęli do Rusi Halickiej. Z północy wdzierali się oni Czarnym Szlakiem, tak nazywanym dla tego, że nim czarne nieszczęście przychodziło: mordy, grabież, pożogi i czarna śmierć, dżuma; od południa Wołoskim; ze wschodu zaś od Trębowli i Złoczowa Kuczmańskim czyli Szlakiem Podolskim. Otrzymał on, jak się zdaje, tę nazwę od wyrazu kuczma, którym oznaczano rodzaj zawoju albo czapki, z tureckiego kecze pilśń z wełny, po rossyjsku koszma wojłok. Stąd wnosić można, iż szlak kuczmański wyrażał trakt, na którym już zdała postrzegano tatarskie zawoje i czapki. Inni nazwę tego szlaku wyprowadzają od rzeczki Kuczmenia (?), wpadającej do Bohu. (Enc. Org.).




Jeśli widzisz błąd, brak, nie znalazłeś swojego nazwiska, masz ciekawy pomysł, chcesz pomóc w inny sposób
prosimy skontaktuj się z nami.



Bazy z których korzystasz finansowane są tylko społecznie. Pomóż!
Fundacja Odtworzeniowa Dóbr Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Regon: 122719308, NIP: 6793086820
konto: Bank Pocztowy 96 1320 1856 2935 3154 2000 0001

Usługa online - Pay Pal




© Dynamiczny Herbarz Rodzin Polskich 2001-
Wszelkie kopiowanie słownika i haseł zabronione, wykorzystanie w publikacjach tylko z podaniem aktywnego linku.