Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 226

Strona z 6 Następna >

Aleksandra Kamińska

Uczestniczka Powstania Styczniowego 1863r., żyła lat 90 zm. dnia 15 listopada 1939r., pochowana Czeremcha.

Julia Kamińska

Zam. Domaradzka. Działała w organizacji narod. lwowskiej.

Julia Kamińska

zamężna Domaradzka, pracowała w lwowskiej organiz. opiekując się zwłaszcza więźniami i ułatwiając im ucieczkę.

Julia Kamińska

Pracowała w organizacji kobiecej we Lwowie.

Rozalia Kamińska

Walczyła w oddziale Teodora Cieszkowskiego. Pochodziła z Warszawy. Odznaczyła się dużą odwagą. Ranna, dostała się do niewoli.

Aniela Kamińska po mężu Aszperger

ur. 29.11.1818 Warszawa zm. 28.01.1902 Lwów. Jej rodzicami byli Stefan Kamiński i Maria Wasińska. Rodzice zawarli związek małżeński 1816 r w Warszawie.W 1838 wyszła za Wojciecha (Alberta) Aszpergera (wdowca po Katarzynie Rutkowskiej, dyrektora teatru.. Pracowała w Mińsku Litewskim a potem we Lwowie.W czasie Powstania sprzedawała losy na loterię, aby wspomóc zasoby Rządu Narodowego. Wielokrotnie przeprowadzano rewizje w jej domu na Łyczakowie. W listopadzie 1864 została aresztowana i skazana na rok więzienia za ''niepoprawną pomoc dla powstania'', znaleziono w jej domu bowiem kwit na 5 zł, aczkolwiek służąc przysięgała że znalazła go na ulicy i przyniosła swojej Pani do pokazania. Po uwolnieniu odeszła ze sceny lwowskiej i przez pewien czas przebywała w Krakowie. Do Krakowa powróciła ponownie na krótko, będąc już emerytowaną aktorką. Była wzorem dla Heleny Modrzejewskiej. We Lwowie mieszkała przy ul. Grottgera 10. Zmarła 28 stycznia 1902.Pochowana na Łyczakowie.R o d z i n aMiała dwie córki – Walerię (ur. 1844 Warszawa) i Leontynę Anielę, która wyszła za Adama Jerzego Giełguda.Prawnukiem Anieli Aszperger był sir John Gielgud, zmarły w 2000 roku słynny aktor sceny brytyjskiej.

udział w potyczkach: podlaskie: Dubów 19.06.1863, Sosnowica 19.08.1863

własność ziemska skonfiskowana po 1863: Płoski, gub. Grodzieńska , dz. 19.

członek Wydziału Obwodu Rzeszowskiego (?)

Żołnierz 1863, w więzieniu Koeniggratzu.

Powstaniec z augustowskiego, z oddziału Duchyńskiego, poległ w Puszczy Rożańskiej 8.6.1863 (Mereczowszczyzna)

kancelista z magistratu. Poległ 3.02.1863 r. w bitwie pod Węgrowem.

Młynarz z Franksztyna. Kilka dni po bitwie nietrzebskiej (22 IV 1863) został aresztowany przez Rosjan i jako poddany pruski został przekazany Prusakom na punkcie granicznym w Golubiu.

z Augustowskiego, służył jako żołnierz w oddz. Duchińskiego, poległ w puszczy Różańskiej d. 8 Czerwca 1863 r.

Oficer Żuawów Oxińskiego

poległ wraz z Podczaskim w bitwie pod Dołką, w obronie swego dowódcy Bogusławskiego, ciało jego pochowane na cmentarzu parafialnym w Dołdze.

gmina/wieś Szumowo, kara: zesłanie

osoba związana z ajentem broni we Wiedniu

syn częściowego szlachcica z Łukowskiego, z pierwszą chwilą wybuchu zbrojnego powstania przyjął w niem udział, odznaczając się zdolnością , pracą i odwagą. Służył jako porucznik w konnym oddziale Krysińskiego. Zginął podobno nad granicą austryacką podczas nocnego napadu nieprzyjaciół na oddział Krysińskiego.

Zesłaniec za rok 1863 Wrócił w 1908 do gub. wileńskiej.

udział w potyczkach: krakowskie: Ludynia 8.04.1864 r

Przemytnik z Podgórza pod Toruniem, kierował przemytem broni dla powstania z Torunia i Bydgoszczy.

"Cały oddział liczył wtedy 170-180 strzelców. ... Prócz tego było około 50 jazdy, czyli 2 plutony dowodzone przez Borowskiego ... i przez Kamińskiego, mieszczanina z Mohobód.""Pomimo tych ostrożności w Sosnowicy zostaliśmy obskoczeni przez kozaków. Oddział składał się z czterech rot piechoty, pół szwadrona dragonów, i pół sotni kozaków. Zaskoczył tu Kamińskiego z kilkudziesięcioma jazdy z byłego naszego oddziału, którzy wymknęli się jednak bez strat i jeszcze oficerowi dragonów parę lotek w szyję wpakowali""Wóciliśmy więc i kołując zbliżali się ku Lipniakowi, a w tej naszej fortecy czekał nas Etner... Jazda pod dowództwem Szumskiego liczyła 130 koni i dzieliła się na 4 plutony, dowodzili nimi: Kamiński, Cetnarski, Wyszyński i Malanowski... Jazda miała szable i karabinki krótkie, prócz tego wszyscy oficerowie i podoficerowie mieli rewolwery, a nawet i znaczna część żołnierzy."

z Augustowskiego, służył jako żołnierz w oddziale Duchyńskiego, poległ w puszczy Rożańskiej

Wahmistrz z oddz. Anderliniego, brał udział w bitwie pod Ludynią 8.4.1864, po rozbiciu powstańców przez Moskali uciekł do młyna, gdzie zatarasowawszy się, bronił się długo, na koniec położywszy 2 Moskali, trzecią kulą odebrał sobie życie.

udział w potyczkach: podlaskie: Międzyrzecz 6.05.1863 poległ

Agent org. narodowej działając w organizacji w łomżyńskiej

Poległ w potyczce pod Dołhą, powstaniec z oddz. Bogusławskiego. poch. na cm. w Lesznie

7.1.1864. ucieczka z orłowskiej roty aresztanckiej

Adolf Kamiński

, kara: zesłany w odległe miejsce Rosji

Adolf Kamiński

Właściciel ziemski augustowskiej guberni

Adolf Tomasz Kamiński

syn Jakuba, ur. ok. 18 32 we wsi Markowo Wielkie pow. bielskiego, szlachcic z Kowalewszyzny w pow. łomżyńskim gub. augustowskiej. Członek organizacji narodowej w okręgu tykocińskim, gdzie przygotowywał manifestacje patriotyczne, zbierał składki na cele powstania, werbował do oddziałów powstańczych, a także, jako wójt gminy, odbierał od werbowanych przysięgę. Aresztowany i więziony przez dziewięć miesięcy w Łomży, został w lipcu I 8 6 5 skazany przez audytoriat polowy na zamieszkanie w gub. ołonieckiej (wyrok konfirmował namiestnik Królestwa Polskiego). Od września 1865 mieszkał w Powieńcu, otrzymywał zasiłek ze skarbu państwa. Na zesłaniu towarzyszyła mu żona Michalina z Miłkowskich. W 1871, na podstawie manifestu z maja, został zwolniony z dozoru i uzyskał prawo wyjazdu z guberni. Wyjechał prawdopodobnie w końcu 1871 lub w 1872. Zmarł 18 czerwca 1923 w Warszawie.

Albin Kamiński

Topór, weteran 1863, ur. ok. 1836, zm. 12.1906 Kołomyja, emerytowany komisarz skarbowy, lat 70

Albin Kamiński

Albin Kamiński h. Topór. Ur. ok. 1836, zm. 12.1906 Kołomyja. Syn Macieja i Eleonora Litwinowicz. Żołnierz wojsk polskich 1863 roku. Komisarz skarbowy.Żona: Zofia SworakowskaDzieci: Apolinary Michał (ur. 1885 Złoczów)

Aleksander Kamiński

Ur. 1845, miejscowość w 1923: Grójec, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: B-28

Aleksander Kamiński

Zatrudniony w cegielni, rozstrzelany za ucieczkę 14.3.1865

Aleksander Kamiński

h. Ślepowron, weteran 1863, zm. 10.5.1923 Warszawa, lat 83.

Aleksander Kamiński

Artykuł | Ur. 1840 Zakroczym, oddz. Tomaszewskiego, Zegrzdy i Postrycha (PŁuck). Ranny, skazany w sołdaty (9 lat). Rozstrzelany 14.3.1865 w Orle za ucieczkę z rot (1865 nr 35)

Aleksander Kamiński

za zamiar ucieczki z rot aresztańskich w Orle na Syberji, za wyrokiem sądu wojennego rozstrzelany tamże dnia 14. marca 1865.

Aleksander Kamiński

Artykuł | zesłany do m. Orła do rot aresztanckich, tam używany do robót przy fabryce cegły, zmówiwszy się z towarzyszami niedoli Franciszkiem Czyborowskim v. Ciborowskim, Andrzejem Ostrowskim i Bartłomiejem Kasprzakiem, wspólnie z nimi uciekł, zabiwszy poprzednio szyldwacha wzbraniającego im przejścia, lecz przez mieszkańców okolicznych schwytany i odstawiony do Orła, wraz z towarzyszami rozstrzelany 14 marca 1865 r.

Strona z 6 Następna >