Miasteczko w rejonie solecznickim, nad brzegiem Mereczanki, w odleg³o¶ci 25 km od Wilna obok trasy do Solecznik
W latach dwudziestych i trzydziestych XIX wieku Jaszuny sta³y siê wa¿nym na Wileñszczy¼nie o¶rodkiem kultury polskiej. Trudno jest wymieniæ wszystkich go¶ci, których chêtnie witano w Jaszunach. Najczê¶ciej wymienia siê Tomasza Zana, Antoniego Edwarda Odyñca, Józefa Mianowskiego, Juliusza S³owackiego, ksiêdza Jundzi³³a, biskupa K³±giewicza, astronoma Piotra S³awiñskiego, s±siada z Bolcienik Wawrzyñca Puttkamera, proboszcza z Turgiel i "wielkiego reformatora" z Paw³owa ks. Paw³a Brzostowskiego. Kwit³o tutaj ¿ycie towarzyskie, organizowano s³ynne polowania, spraszano mnóstwo go¶ci, dyskutowano, aran¿owano wieczory poetyckie. By³a tu te¿ wspania³a biblioteka. Baliñscy rezydowali w Jaszunach do pocz±tku XX wieku. Nastêpnie dwór sta³ siê w³asno¶ci± Aleksandra i Anny z Baliñskich Pere¶wiat - So³tanów, którzy byli ostatnimi prawowitymi w³a¶cicielami maj±tku przed 1939 rokiem. Urzeczywistnili oni ideê miast-ogrodu która jednak nie doczeka³a siê pe³nej realizacji z powodu wybuchu wojny. Zarówno dwór jak i bogate wyposa¿enie zniszczono. Po wojnie dwór by³ gospodarstwem rolnym. Hubert So³tan w latach 1997 i 2000 odwiedzi³ pa³ac w którym spêdzi³ pierwsze 6 lat ¿ycia.
Dwór Pere¶wietów
Folwark w powiecie rzeczyckim, 469 dzia³ów ziemi, w³asno¶æ Antoniego, Bronis³awa i Marii So³tanów. W 1906 urodzi³ siê tu ks. Lucjan.
Pierwotna nazwa to Doniechockaja S³oboda. Nazwa Pere¶wietów powsta³a prawd. na prze³omie XVIII i XIXw. O¶rodkiem maj±tku by³ dwór, pochodz±cy prawdopodobnie z pierwszych dziesiêcioleci XIX w. Drewniany, kryty gontem, z gankiem o dwóch parach drewnianych filarów wspieraj±cych trójk±tny, otoczony gzymsem szczyt, sta³ w¶ród ogrodu krajobrazowego, z kolistym gazonem przed podjazdem, obsadzonym dekoracyjnymi krzewami. Wej¶cie z ganku prowadzi³o do przedpokoju, a st±d do jednego z dwóch g³ównych pomieszczeñ, którym by³ pokój sto³owy z wielkim sto³em po¶rodku i z umieszczonym na wprost wej¶cia w prawym rogu o³tarzykiem Lucjana, przysz³ego ksiêdza. Po lewej stronie znajdowa³y siê wej¶cia, kolejno od strony przedpokoju: do salonu, a nastêpnie do dwóch sypialñ. Po prawej stronie pokoju sto³owego by³y tylko jedne drzwi, prowadz±ce do pokoju przej¶ciowego, z oknem w szczycie, z którego po prawej stronie prowadzi³y drzwi do dwóch pokojów go¶cinnych, a po lewej kolejno do sypialni gospodarza, gospodyni i do kuchni. ¦ciany zdobi³y liczne portrety cz³onków rodziny, czêsto w strojach narodowych, z emblematami polsko¶ci. W pewnym oddaleniu od dworu wznosi³ siê mniejszy budynek, w którym rezydowa³y dwie krewne Jana So³tana. Bli¿sze s±siedztwo dla Pere¶wietowa stanowi³ Osowiec, w³. Chomskich i w czê¶ci Lubiczankowskich - Mieczys³awa i Ireny z Rodziewiczów. Ostatnimi w³a¶cicielami byli Jan Romuald So³tan i jego ¿ona Karolina Rodziewicz - rodzice ks. Lucjana. W 1918 Pere¶wietów zosta³ spalony a So³tanowie przenie¶li siê do Bia³egostoku. [za. Krzysztof Æwiertniewski w: Ziemianie polscy XX w. - s³ownik biograficzny]
Brzostowica Murowana
Brzostowica murowana - stan obecny
Brzostowica Murowana w pow. Grodzieñskim by³a na pocz±tku XIX w. w³asno¶ci± Jundzi³³ów z których Wiktor jest te¶ciem Stanis³awa So³tana. W ten sposób do rodziny So³tanów wesz³a Brzostowica Ma³a a tak¿e pa³ac w Brzostowicy Murowanej. Dobra by³y w³asno¶ci± tak¿e Bogdana Wiktora a¿ do parcelacji w latach 20-tych XXw. 20.9.1920 odby³a siê tu bitwa polsko-bolszewicka. Przepiêkny pa³ac jest obecnie w postsowieckiej ruinie.
(zdjêcie za: http://pawet.narod.ru/orda/kowenskaja.html) Zlokalizuj na mapie
Zdziêcio³ - stan obecny r.bud.1751
Zdziêcio³ - stan w XIXw.
Pa³ac, zbudowany najprawdopodobniej dla ks. Micha³a Radziwi³³a ok. po³. XVIII w., zosta³ wzniesiony na miejscu wcze¶niejszego zamku Ostrogskich. Stanis³aw So³tan sta³ siê w³a¶cicielem pa³acu po ¶lubie z Radziwi³³ówn±. So³tanowie przebudowali pa³ac pod koniec XIXw i utrzymali w posiadaniu a¿ do konfiskaty dóbr w 1831 kiedy to pa³ac zamieniony zosta³ na koszary kawaleryjskie, a nastêpnie na wiêzienie. Ostatnim w³a¶cicielem by³ Adam So³tan. Zabudowania dworskie i park nie zachowa³y siê. Park angielski by³ za³o¿ony przez So³tanów. W parku mie¶ci³o siê zacisze tzw "Chatki" - ma³e budynki ozdobione w ¶rodku freskami przez Norblina.
(za: www.radzima.org www.zapala.pl oraz pawet.narod.ru)
Dwór Aleksandrów rok.bud.1875 rejon Zelwa obwód Grodno (Aleksandrowicze)
(za: http://http://www.radzima.org)
Sorokpol / Powiewiórka
Ko¶ció³ sorokpolski ¶w. Kazimierza (po lewej) z zabudowaniami pomocniczymi
Dzieje wsi Powiewiórka (lit. Pavovere) nierozerwalnie wi±¿± siê z s±siednim maj±tkiem Sorokpol. Dawniej by³a ona miasteczkiem nale¿±cym do maj±tku i nosi³a tê sam± co on nazwê, tote¿ ko¶ció³ i parafia w Powiewiórce do dzi¶ nazywane s± sorokpolskimi. Nazwa pochodzi od rodu Soroków, XVIII-wiecznych w³a¶cicieli, którzy za³o¿yli miasteczko i ufundowali ko¶ció³. Wcze¶niejsze dzieje tych dóbr nie s± znane. W XIX w. Sorokpol odziedziczyli So³tanowie. Wed³ug spisu z 1866 r. miasteczko liczy³o zaledwie 170 mieszkañców. Przed I wojn± ¶wiatow± dziedzicami maj±tku byli Koz³owscy, od których kupi³ go przyby³y z Rosji Niemiec Sommer, o¿eniony z miejscow± Polk±. Sommerowie pozostali w³a¶cicielami Sorokpola do II wojny ¶wiatowej. Wg danych S³ownika Królestwa Polskiego z 1890 Sorokpol by³ w 1864 w³asno¶ci± So³tanów. Folwark liczy³ wtedy 2 domy i 26 mieszkañców wyznania katolickiego. Najcenniejszym, a w³a¶ciwie jedynym zabytkiem Powiewiórki, jest ³adny, choæ niewielki, drewniany ko¶ció³ p.w. ¶w. Kazimierza, ufundowany przez chor±¿ego zawilejskiego Leona Sorokê i jego ¿onê Gertrudê i zbudowany po³owie XVIIIw. W tym ko¶ciele w 1867 zosta³ ochrzczony Józef Pi³sudski o czym do dzisiaj informuje umieszczona na chórze ozdobna tablica. Do chrztu trzymali go Józef Marcinkowski z Konstancj± Rogalsk±. By³o tam chrzczonych równie¿ siedmioro z jego 12 rodzeñstwa. Pi³sudscy mieszkali we wsi Zu³ow która nale¿a³a do okrêgu Sorokpol-Zu³owo.
[Tomasz Koz³owski - www.biol.uni.torun.pl/~kozlow/gen/SOROKPOL.HTM]
Inne miejscowo¶ci
Miejscowo¶ci o nazwach zwi±zanych z nazwiskiem So³tan i we w³asno¶ciach So³tanów
Na podst. [SGKP i in.].
Abramowsk, wie¶ w pow. trockim, w³asno¶æ Platerów. Mieszka³a tam Felicja So³tan ¿ona Wilhelma Broel Platera. opis
Andrepno, Alldrepno, Andrepmuj¿a, po ³otew. Andryupna, w¶, pow. rze¿ycki, w³asno¶æ Benis³awskich, niegdy¶ So³tanów i Szadurskich. So³tanowie ufundowali tu drewniany ko¶ció³ parafialny. (W 1849 przebudowa³ go Ignacy Szadurski). [SGKP] Opis
Awlasy dobra, pow. dzisieñski, nale¿a³y do Burzyñskich, od których jako wiano, przesz³y do Jundzi³³ów, nastêpnie So³tanów, potem Kozie³³ów Poklewskich.
Bielica, par. katol. Worod¼ków; dziedzictwo So³tanów w 1890
Bia³okurowicze, wie¶ u ¼róde³ ¯erema, pow. owrucki. Wie¶ ta od 1525 r. jest w³asno¶ci± So³tanów. W 1545 r. daje do Owrucza 6 s³u¿b i 4 kadzie miodu. W 1581 r. So³tan wnosi z 6 osiad³ych, 2 zagród po 6 gr. W 1607 r. pal± tu popio³y. So³tanowie posiadaj± B. jeszcze w 1618 r., poczem przechodz± do Niemiryczów, którzy siedz± tu jeszcze 1771 r., w którym Tadeusz Niemirycz wydaje erekcy± dla cerkwi.
Bielica Stara, wie¶ i dobra, pow. homelski, gm. Telesze. Dobra, od XIXw dziedzictwo Pere¶wiet So³tanów, 755 dziesiêcin, gorzelnia, m³yn deptak, 2 wiatraki, olejarnia. Obszerny dwór w Starej Bielicy zosta³ wybudowany w 1840 roku przez Micha³a So³tana, rozbudowany w koñcu XIX wieku przez Juliusza So³tana, przebudowany w latach 50 XX wieku. Opis
Bilcze, gm. Boremel, pow. Dubno, miejscowo¶æ z pa³acem który popad³ w ruinê po powstaniu styczniowym gdy jego w³a¶ciciela Micha³a So³tana zes³ano na Syberiê. So³tanowie mieszkali tam do pocz. XX wieku. W 1890 w³a¶cicielem 803 ha (Bilcze, Stawrów, Kalniatycze) by³a ¿ona Micha³a Cecylia Ma³yñska. [Epsztein T., Polska w³asno¶æ...]
(Opis)
Budiatycze, pow. w³odzimierski; So³tanowie notowani jako w³a¶ciciele w latach 1545-1583
Chy¿ów (Chi¿ok), w pow. rzeczyckim 1667 nale¿y do Hieronima W³adys³awa So³tana
Dani³ówka, przed 1636 w³asno¶æ So³tanów, zapewne z linii ormiañskiej. 1636 Jan So³tan sprzedaje j± Stefanowi Aksakowi.
Dawidki, pow. owrucki, 1581 w³a¶cicielem jest tutaj Iwan So³tan, pisarz grodzki kijowski
Janiszcze - gub. Miñska - So³tana Adama pow. Piñskim, d.75. - konfiskaty na Litwie i Rusi po r. 1831
Janów, pow. grodzieñski W 1690 Micha³ Leon So³tan, marsza³ek, odprowadza podatek (razem ze S³obodk± 10 dmów) [Metryka Litewska rejestry podymnego Wielkiego Ksiêstwa Litewskiego. Województwo trockie 1690]
Kalniatycze, pow. Dubno, w 1890 jaka¶ czê¶æ, a mo¿e ca³o¶æ nale¿a³a do dóbr Bilcze - Cecylii Ma³yñskiej - ¿ony zes³añca Mich³a So³tana.
Kamionka wraz z Sulkinem i Dobryszowem w pow. nowogrodzko-siewierskim , nadanie 26.6.1633 Miko³ajowi So³tanowi po ¶mierci Seweryna Ro¶ciszewskiego
Klejniki Jaros³aw So³tan s. Jana sprzedaje Klejniki prze 1604 [Boniecki A., Poczet rodów w W.Ks.it]
Knia¿ycze pow. kijowski, gm. Bia³ogródka. W 1569 wie¶ nale¿y do Dedków Trypolskich. Od ok. 1570 w³asno¶ci So³tanów, zapewne z linni ormiañskiej, 1581 Iwan - pisarz grodzki kijowski wnosi op³aty. Aleksander So³tan w 1628. W 1660 wie¶ nale¿y do Aksaków.
Ko³odno le¿y opodal znanego wzgórza Awartyn, usytuowanego w pobli¿u szlaku wiod±cego od Zbara¿a do Wi¶niowca i dalej do Krzemieñca. Ko³odno wraz z przyleg³o¶ciami i okolicznymi ziemiami nale¿a³o kolejno do So³tanów, Ostrogskich, Cetnerów, Dunin-Karwickich, Dzier¿ków, Rzewuskich, ¦wiejkowskich [marcin.swiejkowski1.wizytowka.pl]
Kownata, wie¶ i miasteczko w Inflantach Polskich. Dobra So³tanów miêdzy ok. 1700 - 1734. W³asno¶æ posiadali m.in. Jan i synowie Dominik i Piotr So³tanowie
Lideksna, ze Sprykutowem w Lucyñskim, pod koniec XVIIIw w³a¶cicielem by³ Stanis³aw So³tan, podkomorzy nadworny, mianowany w czasie Sejmu czteroletniego marsza³kiem nadwornym Wielkiego ksiêstwa litewskiego
£uszewo, gub. mohylewskam ok. 1850 w³asno¶æ Micha³a So³tana, potem synów. W miejsc. by³y grobowce rodzinne.
Miory, powiat bras³awski, w XVIII wieku po rozpadzie maj±tku na czê¶ci jedn± z nich posiada³ Pere¶wit-So³tan [Otton Hedemann "Historja powiatu bras³awskiego"]
Murawce 1604 Hieronim So³tan s. Jaros³awa kupuje Murawce od swego stryja Dawida [Boniecki A., Poczet rodów w W.Ks.Lit]
Nauchowice, w pow. rzeczyckim 1667 nale¿± do Hieronima W³adys³awa So³tana
Niedojka (Nidojka), dobra w pow. rohaczewskim. W 1878 w³asno¶æ Nowikowych, 7623 dzia³y w tym 4488 lasu, 2 m³yny, folusz, wiatrak.
Penczyn, pow. Homelski, 1770 rodzi siê tu Jan So³tan, (lub Antoni), pó¼niejszy starosta propojski, pochodzi stamt±d równie¿ Ignacy ur. 2.12.1894, porucznik, adiutant Marsza³ka Pi³sudskiego (nota biograficzna) Szerszy opis
Pewermienie, W 1690 W³adys³aw So³tan odprowadza podatek z jednego dymu (po rodzicu) [Metryka Litewska rejestry podymnego Wielkiego Ksiêstwa Litewskiego. Województwo trockie 1690]
Pietnacewicze-Horodce, w pow. rzeczyckim 1667 nale¿± do Hieronima W³adys³awa So³tana
Prezma, rodzinna posiad³o¶æ So³tanów w Inflantach (na £otwie) od 1714 do 1917 kiedy to zosta³a przejêta a rodzina zachow³a resztówkê. Rodzina So³tanów utrzymywa³a te dobra od 1714 kiedy zosta³y one kupione przez Jana So³tana od Fabiana - syna Jana Andrzeja Borcha. [Manteuffel O stradoawnej...] 11.10.1750 Dominik So³tan otrzyma³ przywilej dziedziczny od Augusta III. Czê¶æ zosta³a w 1766 sprzedana przez Piotra So³tana Felkerzambowi (potem sprzeda³ on Bohomolcom). So³tanowie wystawili tu ko¶ció³ murowany w 1858 pod wezwaniem ¶w¶w. Szymona i Judy - aposto³ów. (zdjêcie)
Pyzewicze, pod koniec XIXw. nale¿a³a do So³tanów, m.in. Idalii So³tan ¿ony Czes³awa Lasockiego
Rezentów, wie¶ i dobra w pow. Rze¿yckim, w³asno¶æ So³tanów mod 1714-1766. W 1714 naby³ j± Jan So³tan a w 1766 sprzeda³ Piotr - zapewne syn lub wnuk.
Rohyn, w pow. rzeczyckim 1667 nale¿y do Hieronima W³adys³awa So³tana
Rowkowicze, w pow. rzeczyckim 1667 nale¿± do Hieronima W³adys³awa So³tana
Sierkowszczyzna i pustynia Bezsolice w star. owruckim. W 1635 cesja dóbr stanis³awa Byliny dla Jana So³tana
S³obodka, pow. grodzieñski W 1690 Micha³ Leon So³tan, marsza³ek, odprowadza podatek (razem z Janowem 10 dmów) [Metryka Litewska rejestry podymnego Wielkiego Ksiêstwa Litewskiego. Województwo trockie 1690]
So³taniszki, wie¶ w³o¶ciañska, powiat sejneñski, gmina i parafia Lejpuny, odleg³o¶æ od Sejn 33 wiorsty, ma 7 domów, 65 mieszkaców, 522 morgi. Wchodzi³a w sk³ad dóbr Lejpuny.
So³taniszki, wie¶ i dobra nad rzek± Kotr±, która do S. nosi nazwê Naczy, powiat lidzki, w 4 okr. poi., gmina i okrêg wiejski Zab³oæ (o 13 wiorst), o 36 wiorty od Lidy a 22 wiorsty od Ejszyszek; folwark ma 40 mieszkañców katolickich, 20 ¿ydów, gorzelniê i m³yn wodny, wie¶ za¶ 24 domy , 221 mieszkañców katolickich (w 1864 r. 100 dusz rewizyjnych); w³asno¶æ hr. Potockich.
So³tanka, folwark, powiat s³ucki, nale¿y do ordynacyi nie¶wiezkiej ks. Radziwi³³ów, ma 2 w³óki.
So³tanów al. So³tanowo, wie¶ i dobra nad rzek± Wiedrec, dop³yw Dniepru, powiat rzeczycki, o 11 i p±³ mili na zachód od Rzeczycy, o 2 wiorsty od toru drogi ¿elaznej piñsko-rzeczyckiej, w 4 okr. poi. i parafi katolickiej Rzeczyca, gmina Rówieñska-S³oboda, par. praw. Demichowska-S³oboda. wie¶ ma 32 osad; cerkiewka pod wezwaniem ¶w. Eliasza z 1855 r., wzniesiona przez obywatela Miko³aja Wo³ka. Dobra, oko³o 200 w³ók, dziedzictwo niegdy¶ Pere¶wiet-So³tanów, posiadaj±cych dot±d przyleg³e dobra Pere¶witowo, od 1853 r. s± w³asno¶ci± Miko³aja Wo³ka-£aniewskiego, b. marsza³ka powiat rzeczyckiego. M³yn parowy i gorzelnia, zabudowania folwarczne i gospodarstwo wzorowe grunta lekkie w kulturze, ³±k: obfito¶æ. Miejscowo¶æ nizinna, w ostatnich czasach skanalizowana w stronê Dniepru.
So³tanowa al. So³tanówka, przysió³ek, powiat dubieñski, nale¿y do wsi Moszczanica. W 1753 r. na mocy tranzakcyi kolbuszowskiej darowana Lubomirskiemu, od 1775 r. hr. Duninów Karwickich.
So³tanówka, stacja drogi ¿elaznej landwarowo-romeñskiej, w obrêbie gminy Stara Rudnia, na przestrzeni Homel-Miñsk, miêdzy stacj± Bud± Koszelewaka (o 18 wiorst) a Cha³acz (o 10 wiorst), o 395 wiorst od stacji Wilejska, 222 wiorst od Miñska, 244 wiorsty od Bachmacza a 317 wiorsty od Romien.
So³tanówka
1.) folwark, powiat mohylewski, od 1875 Baków, 903 dziedziny (600 lasu), 3 m³yny
2.) folwark dóbr Szerechów
3.) dwie wsie w powiecie rochaczewskim w gminach Polesie (20 wiorst) i Rudna Stara (14 wiorst)
4.) wie¶ powiat dubieñski, gmina Budera¿, parafia Moszczenica Ma³a (2 wiorsty), 19 domów, 141 mieszkañców
So³tanówka
1.) Wielka, wie¶ nad rzek± Stuhn±, powiat wasylkowski, w 2 okr. poi, gmina Ksawerówka, o 13 w. od Wasylkowa, ma 870 mieszkañców. Sta³ tutaj zamek So³tanów z którego w XIX wieku zosta³y ju¿ tylko wa³y. Rodzina ta pochodzi³a z Ormian kijowskich i nie by³a zwi±zana z lini± Pere¶wiet So³tanów. Pierwszym znanym dziedzicem by³ Iwan o¿eniony z Cha³aimówn±. So³tanowie sprzedali S.W. (i ma³± te¿) w 1636 Aksakom z którymi wcze¶niej prowadzili wojnê o grunty. Np. w 1612 Jan Aksak - sêdzi kijowski najcecha³ na uroczysko Kra¶na nale¿±ce do S.W. z 60 p³ugami, zora³ je i zasia³ zbo¿em. Skarga nie zosta³a przyjêta. Aksakowie poczynili nastêpne szkody w puszczy dwa lata pó¼niej.
2.) Ma³a, dawniej So³owijówka, wie¶, tam¿e, po³o¿ona o 2 w. od 8. Wielkiej a 16 w. od Wasylkowa, ma 812 mieszkañców Pod³ug Pochilewicza w 1863 r. by³o tu 665 mieszkañców Posiada cerkiew drewnian±, wzniesion± w pocz±tku zesz³ego wieku; uposa¿enie stanowi 43 dziesiêcin ziemi. Znajduje siê tu na wysokiej górze, nad jarem, dawne zamkowiszcze, otoczone wa³em (prawd. chodzi o ten sam zamek co w S.W.). Wie¶ przyparta do rzeki Stuhny, le¿a³a na samej krawêdzi pól i lesistego obszaru, nazwanego „puszcz± So³owijowsk±. Wie¶ ta nale¿a³a najpierw do Trypolskich, którzy w 1581 ust±pili j± So³tanom. W 1636 Jan So³tan sprzeda³ j± Stefanowi Aksakowi
So³tanowszczyzna, wie¶ poradziwi³³owska i fol. ordynacyi nie¶wieskiej, nad rzek± Wyni±, powiat s³ucki, w 3 okr. pol. kopylskim, gmina Howiczna. Wie¶ ma 19 osad, folwark 14 i 1/2 w³ók; grunta pszenne, ³±ki dobre. Niegdy¶ S. nale¿a³a podobno do Pere¶wiet-So³tanów
So³tany
1.) wie¶, powiat oszmiañski, w 5 okrêg poi., gmina Krewo, okrêg wiejski Rakowce, o 6 wiorst od gminy a 38 wiorst od Oszmiany, ma 2 dm., 17 mieszkañców prawos³awnych (w 1864 r. 7 dusz rewizyjnych, nale¿a³a do dóbr Krzywsk Soroków).
2.) wie¶ i dobra, powiat oszmiañski, w 2 okr. poi., gmina Po³oczany, o 7 wiorst od gminy. Folwark i wie¶, tam¿e, o 58 i pó³ wiorst od Oszmiany; folwark ma l dom, 4 mieszkañców katolickich, wie¶ za¶ 24 domy, 110 mieszkañców prawos³awnych i 18 katolickich
Sory, dobra, nad rzek± Sor±, pow. ¶wiêciañski, W³asno¶æ So³tanów przed 1865r. [SGKP] Opis
Sprykutowo, wie¶ na terenie dzi¶. £otwy, w XVII i XVIII w. w³asno¶æ So³tanów
Stawrów,, pow. Dubno, w 1890 jaka¶ czê¶æ, a mo¿e ca³o¶æ nale¿a³a do dóbr Bilcze - Cecylii Ma³yñskiej - ¿ony zes³añca Mich³a So³tana.
Stolin, miasteczko nad Horyniem, pow. piñski, August III 13.6.1759 odda³ Stolin w posiadanie prywtne Pociejom, od których po k±dzieli przeszed³ do So³tanów, od tych za¶ naby³ Józef Skirmunt, którego jedyna córka Jadwiga wnios³a w posagu w dom Stachowskich.
Syrokomla, folwark nad Oress±, pow. bobrujski, do¶æ dawna w³asno¶æ Piere¶wiet-So³tanów h. Syrokomla
Szakarny, wie¶, pow. ¶wiêciañski, dawniej Marcinowskich i So³tanów, nastêpnie Goldnerowej
Szeszkinie, za¶cianek, pow. ¶wiêciañski, w XVw. w³asno¶æ dziedziczna Aleksandra So³tana
Wielikie Porscze z s³obod± Petruszyn, futor Jamiscze z m³ynem przy rzece Bia³ousu w woj. czernihowskim. Nadanie So³tanowi, dworzaninowi JKM., w dniu. 26.6.1659 wraz z rotmistrzostwem chor±gwi na zamku czernichowskim
Wo³czyn - gub. grodzieñska - Nale¿a³ do So³tanów w XVIw. (lokalizacja, opis)
Woronie - gub. Miñska - So³tana, Adama pow. Piñski, dz. 8584. - konfiskaty na Litwie i Rusi po r. 1863
Zadubie, w pow. rzeczyckim 1667 nale¿± do Hieronima W³adys³awa So³tana
Zaro¿e - al. Borowinka, za¶cianek nad rzk± Ores±, pow. bobrujski, w 3 okr. h³uskim, gm. Horki, par. katol. H³usk, o 81 w. od Bobrujska, w³asno¶æ So³tanów, l1/5 w³óki, nale¿y do domin. Horki. [SGKP]
Zielonpol - dobra w par. Andrepno (£otwa), nale¿±ce do So³tanów w latach ok. 1710 [SGKP]
¯elibor - dobra nad rzek± Wiedrec, dziedzictwo Pere¶wiet-So³tanów [SGKP]
Dzieje wsi Powiewiórka (lit. Pavovere) nierozerwalnie wi±¿± siê z s±siednim maj±tkiem Sorokpol. Dawniej by³a ona miasteczkiem nale¿±cym do maj±tku i nosi³a tê sam± co on nazwê, tote¿ ko¶ció³ i parafia w Powiewiórce do dzi¶ nazywane s± sorokpolskimi. Nazwa pochodzi od rodu Soroków, XVIII-wiecznych w³a¶cicieli, którzy za³o¿yli miasteczko i ufundowali ko¶ció³. Wcze¶niejsze dzieje tych dóbr nie s± znane. W XIX w. Sorokpol odziedziczyli So³tanowie. Wed³ug spisu z 1866 r. miasteczko liczy³o zaledwie 170 mieszkañców. Przed I wojn± ¶wiatow± dziedzicami maj±tku byli Koz³owscy, od których kupi³ go przyby³y z Rosji Niemiec Sommer, o¿eniony z miejscow± Polk±. Sommerowie pozostali w³a¶cicielami Sorokpola do II wojny ¶wiatowej. Wg danych S³ownika Królestwa Polskiego z 1890 Sorokpol by³ w 1864 w³asno¶ci± So³tanów. Folwark liczy³ wtedy 2 domy i 26 mieszkañców wyznania katolickiego.
Najcenniejszym, a w³a¶ciwie jedynym zabytkiem Powiewiórki, jest ³adny, choæ niewielki, drewniany ko¶ció³ p.w. ¶w. Kazimierza, ufundowany przez chor±¿ego zawilejskiego Leona Sorokê i jego ¿onê Gertrudê i zbudowany po³owie XVIIIw. W tym ko¶ciele w 1867 zosta³ ochrzczony Józef Pi³sudski o czym do dzisiaj informuje umieszczona na chórze ozdobna tablica. Do chrztu trzymali go Józef Marcinkowski z Konstancj± Rogalsk±. By³o tam chrzczonych równie¿ siedmioro z jego 12 rodzeñstwa. Pi³sudscy mieszkali we wsi Zu³ow która nale¿a³a do okrêgu Sorokpol-Zu³owo.